life

มะละกอ ปลูกร้อยกว่าต้น ตายเป็นครึ่ง

แม้ว่าผมเป็นนักคอมพิวเตอร์ (IT Person) ก็จริง แต่มีโอกาสสนในเรื่องการเกษตร (Agriculture) ได้ปลูกมะละกอ (Papaya) ไว้ทานเอง เพาะไว้มากกว่า 200 ในฐาดรองกระถาง งอกขึ้นมาร้อยกว่าต้น ก็เอาลงถุงดำ โดยเลือกเฉพาะที่แข็งแรง เลี้ยงได้ไม่กี่สัปดาห์เริ่มใบหงิก และตายลงเรื่อย ๆ จึงเข้า กลุ่มเฟสสาธารณะ ชื่อ “กลุ่มคนอยากทำเกษตร” มีสมาชิก 87963 เมื่อ 28 ธันวาคม 2559 https://www.facebook.com/groups/687744234676444/1187133838070812/ โดยส่งภาพเข้าไปโพสต์ถามว่า “ขอถามมืออาชีพทางมะละกอหน่อย เพราะ มะละกอปลูกยังไม่ทันโต ใบเหลือง และตายทีละต้น เกิดจากอะไรครับนี่ แก้ไขอย่างไรดี” ก็ได้รับคำตอบจากเกษตรกรหลายท่าน ไม่ผิดหวังเลยที่เข้ากลุ่มนี้ คำแนะนำที่ได้รับ – ต้องระวังไม่ให้น้ำเยอะไป หรือน้อยไป – ต้องระวังเรื่องดิน ให้ใช้ดินธรรมดาไปก่อน – สารอาหารมากไปน้อยไป ก็ทำให้ต้นอ่อนตายได้ – บำรุงมากไป รากเน่าได้ สรุปว่าผมน่าจะทำผิดพลาดในเกือบทุกคำเตือน – รดน้ำมากไป …

มะละกอ ปลูกร้อยกว่าต้น ตายเป็นครึ่ง Read More »

โฮมเพจดี ๆ หายไป อยากย้อนอดีตเข้าไปอีก ทำอย่างไรง่ะ

เคยเข้าโฮมเพจดี ๆ ของอาจารย์หลายท่าน ข้อมูลเยี่ยม จึงทำลิงค์ไว้เรียบร้อย ลิงค์มาหลายหน้าเลย หลายคน วันนี้จู่ ๆ เข้าไม่ได้ หายเกลี้ยงทั้งโฮสต์ .. ทำไงหราาาา อึ้มๆๆ พอมีวิธี (ถ้าโชคดีนะ) เพราะมีผู้พัฒนาทำฐานข้อมูลเว็บไซต์ทั้งโลกไว้ ในชื่อ archive.org เพื่อสำรองเว็บเพจ ตามช่วงเวลา เรียกว่า เก็บเป็นเวอร์ชั่นไว้เลย ย้อนอดีตได้ตามสะดวก แม้ server down หรือเป็น dead link ไปเรียบร้อยแล้ว ก็เข้าไปเอาข้อมูลใน archive.org ได้ ใช้งานไม่ยาก ใช้บริการแล้วนึกถึงเรื่องการย้อนวัยเลย http://web.archive.org/web/*/thaiall.com กำลังนั่นปรับเนื้อหาใน ตรรกะ ที่ http://www.thaiall.com/digitallogic ก็ชะแว็บมาเขียน blog แปล็บ เพลง “ต้องสู้จึงจะชนะ” ของ เจิน เจิน บุญสูงเนิน   ต้อง สู้ ต้องสู้จึงจะ ชนะ …

โฮมเพจดี ๆ หายไป อยากย้อนอดีตเข้าไปอีก ทำอย่างไรง่ะ Read More »

เล่าเรื่องสุดโต่ง กับบทบาทที่ต้องพูดเรื่องสุดโต่ง .. ผมว่าธรรมดานะ

อ่านความเห็นของท่านหนึ่งบอกว่า “หลายปีที่ผ่านมา ผมสังเกตเห็นความผิดพลาดอย่างหนึ่ง ในระบบความคิดและการนำเสนอของสื่อไทย โดยเฉพาะ แนวสร้างแรงบันดาลใจ ไม่ว่าจะเป็นบทความหรือบทสัมภาษณ์ ตัวอย่างผู้ประสบความสำเร็จก็คือ มักชอบสร้างสตอรี่ดราม่า ให้ค่ากับความ ‘สุดโต่ง’ มากเกินไป” อ่านมาจาก http://storylog.co/story/55990ab560a1c1e968c6ab94 แต่ผมมองเห็นอีกมุมนะ และคิดว่าเป็นปกติของบทบาท ของผู้พูด ผู้เขียน ที่ต้องสร้างแรงบันดาลใจแบบสุดโต่ง .. เขาได้รับบทบาทมาอย่างนั้น 1. พวกเขาก็เป็นเพียง ผู้นำเสนอ ที่มีบทบาท มีเป้าหมายสร้างแรงบันดาลใจ ไม่ได้รับมอบหมายมาให้รับผิดชอบต่อการพูด ไม่เหมือนพ่อแม่ สั่งสอนลูกอย่างไร ก็ต้องรับผิดชอบ ไม่ได้มีอาชีพรับจ้างพูดหรือรับเขียน ซึ่งเป็นอาชีพที่ต้องสร้างความประทับใจให้ฮือฮา 2. ตัวอย่าง ที่ยกมาอาจเป็นหนึ่งในสิบ ร้อน พัน หมื่น แสน ล้าน ก็เป็นปกติที่ต้องหาเรื่องผิดปกติมาเล่า แต่ทำได้ง่ายดุจพลิกฝ่ามือ ย้อนกับไปข้อ 1 เขาไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบต่อชะตากรรมผู้ฟัง เหมือนพ่อแม่ที่สั่งสอนลูก จะให้คาดหวังอะไรจากผู้พูด ก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่ได้มีบทบาท หรือหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อคำพูดของตน 3.  ตัวอย่างของบทสัมภาษณ์ในบทความ “.. ชีวิตมันสั้น อย่าไปกลัวอดตาย …

เล่าเรื่องสุดโต่ง กับบทบาทที่ต้องพูดเรื่องสุดโต่ง .. ผมว่าธรรมดานะ Read More »