26 สิงหาคม 2556
มหาวิทยาลัยรามคำแหงถือเป็นตลาดวิชาที่ผลิตบัณฑิตเข้าสู่ตลาดแรงงานและถือเป็นกำลังหลักในการพัฒนาประเทศ ในวันนี้โครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุมีประชากรเด็กเกิดน้อยทำให้ปริมาณนักศึกษาลดลงทำให้มหาวิทยาลัยต้องปรับนโยบายรองรับรวมไปถึงการเปิดประชาคมอาเซียนในปี 2558 ที่จะถึงนี้
อาจารย์วุฒิศักดิ์ ลาภเจริญทรัพย์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง บอกว่าต้องปรับตัวเพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลง ซึ่งในเรื่องของปริมาณนักศึกษาที่ลดลงมาจากหลายสาเหตุตั้งแต่เรื่องของโครงสร้างประชากรที่อัตราการเกิดคงที่มา 15 ปี นอกจากนี้ยังมีนักเรียนที่จบ ม.ปลายไม่มากอีกทั้งในต่างจังหวัดก็มีมหาวิทยาลัยเอกชนเป็นทางเลือกให้นักศึกษาเข้าเรียนมากขึ้นโดยมหาวิทยาลัยเอกชนก็มีกองทุนกู้ยืมช่วยทำให้นักศึกษาที่ในอดีตเคยเลือกเรียนรามฯจำนวน 6-7 หมื่นคน ลดลงเหลือประมาณ 5.6 หมื่นคนซึ่งรวมวิทยาเขตทั้งหมด 22 แห่ง กระจายทั่วทุกภูมิภาค
“ในอนาคตอาจจะวิกฤติมากขึ้นโดยเฉพาะสถาบันราชภัฏ เพราะว่าเด็กจบม.ปลาย น้อยลง และเรียนระดับปริญญาตรีน้อยลงเพราะมุ่งสู่ด้านอาชีพมากกว่า”
ส่วนแนวความคิดกระทรวงศึกษาที่เอาเรื่องของการทำงานไปผูกติดกับการศึกษาทำให้ปริมาณนักเรียนที่จบ ม.ปลายไม่เข้าเรียนระดับปริญญาตรีนั้น อาจารย์วุฒิศักดิ์ บอกว่า ไม่ค่อยถูกต้องนัก แม้ว่าจะถูกต้องในส่วนหนึ่งแต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดเพราะว่าการศึกษาเป็นเรื่องของการสร้างคนให้ ให้มีวิธีคิดและมีสติปัญญามีความรู้ต้องเรียนรู้ในเรื่องหลักวิชาการเพราะในประเทศที่เจริญแล้วจะแยกสองเรื่องออกจากกัน เนื่องจากในเรื่องของการทำงานเป็นเรื่องของประสบการณ์เวลาทำงานประเทศพัฒนาในหลายประเทศจึงไม่ได้เอาวุฒิการศึกษามาเป็นตัวตั้ง ถ้าสมัครงานในอเมริกาเขาไม่ถามว่าจบอะไร แต่เขาจะถามหาประสบการณ์มาจากไหนซึ่งส่วนตัวไม่ค่อยเห็นด้วยในเรื่องนี้มากนักเพราะระบบการศึกษาที่ดีควรจะทำให้คิดเป็นและเป็นปัญญาชน
อย่างไรก็ตามต้องยอมรับว่าคงไม่สามารถจะย้อนกลับไปในอดีตได้แล้ว จำนวนนักศึกษาของมหาวิทยาลัยรามคำแหงคงไม่เหมือน 40 ปีที่ผ่าน เพราะฉะนั้นมหาวิทยาลัยรามคำแหงต้องเน้นแนวทางที่ไม่เหมือนเดิมคือการเน้นการทำงานในเชิงลึกมากขึ้น และเน้นคุณภาพมากขึ้น ซึ่งอาจารย์วุฒิศักดิ์ บอกว่า การเน้นเรื่องคุณภาพไม่ได้หมายความว่าที่ผ่านมามหาวิทยาลัยรามคำแหงฯๆ ไม่มีคุณภาพ แต่ทำให้โดดเด่นในเรื่องนี้มากขึ้นเช่น ใน คณะนิติศาสตร์ บริหารธุรกิจ วิทยาศาสตร์
“ความจริงแล้วเรามีอาจารย์เก่งๆ จำนวนมาก แต่ไม่ได้ชูขึ้นให้เป็นจุดเด่น ยกตัวอย่างเช่น มีอาจารย์ด้านวิทยาศาสตร์ด้านไลเคนที่ได้รับการยอมรับจากทั่วโลกแต่เราไม่ได้พูดถึงคือไม่ได้เน้นในเรื่องวิชาการแต่หลังจากนี้จะพยายามเน้นในเรื่องคุณภาพที่เจาะลึกมากขึ้นในเรื่องนี้”
ส่วนหลักการเดิมจะไม่ทิ้ง คือการเป็นตลาดวิชา เพราะฉะนั้นสิ่งที่ต้องทำต่อไปคือการทำให้คนไทยรู้สึกว่าอยากเรียนหนังสือแม้ว่าจะทำงานหรืออยู่วัยไหนก็ตาม เพราะว่ากลุ่มคนทำงานแล้วขณะนี้มีจำนวนมากดังนั้นกลุ่มคนเหล่านี้จะเป็นเป้าหมายที่มหาวิทยาลัยจะเข้าไปดูแลมากขึ้น เพราะตามวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง เน้นเรื่องการเรียนรู้สามารถทำได้ในทุกเวลาเพราะมีระเบียบให้คนที่มีประสบการณ์เป็นราชการ รัฐวิสาหกิจทำงานมา 5 ปีไม่ต้องจบ ม.ปลายก็สามารถเรียนได้
“ข้อเด่นของ มหาวิทยาลัยรามคำแหงไม่เหมือนมหาวิทยาลัยอื่น คือการเปิดกว้าง ทำให้กลไกนี้สร้างคนเพื่อรองรับปัญหาต่างๆ ในประเทศเช่นการกระจายอำนาจหรือการปฏิรูปที่ผ่านมา ถ้าไม่มีมหาวิทยาลัยรามคำแหงฯจะไม่สามารถหาคนมาทำงานนี้ไม่แน่ใจจะหาปลัด อบต.ได้ที่ไหน หรือกระทั่งในช่วงที่เศรษฐกิจขยายตัว มหาวิทยาลัยรามคำแหงฯได้สร้างนักบัญชีจำนวนมากโดยในแต่ละปีมหาวิทยาลัยรามคำแหงฯผลิตบัณฑิตประมาณ 3 หมื่นคนในแต่ละปีจากทั้งหมดประมาณ 3 แสนคน”
ส่วนเรื่องรายได้ของมหาวิทยาลัยจาก นักศึกษาใหม่ประมาณ 80-90 ล้านบาทแต่ละเทอม และรายได้จากค่าหน่วยกิตของนักศึกษาเก่าประมาณ 100 กว่าล้านบาทต่อเทอม แต่ละปีละมหาวิทยาลัยจะมีรายได้จากค่าหน่วยกิตประมาณ 300 ล้านบาท ไม่ได้รวมโครงการพิเศษ ซึ่งหลักสูตรพิเศษที่เปิดขึ้นเพื่อบริการกลุ่มนักศึกษาที่ทำงานมีเวลาเรียนไม่มาก
“โครงการพิเศษ เป็นการตอบสนองคนอีกกลุ่มหนึ่งมันไม่เหมือนโครงการปกติ ทำให้คนไม่สะดวกมาเรียนตอนเย็นและเสาร์อาทิตย์เพื่อให้กลุ่มเหล่านี้มีโอกาสได้เรียนตามความต้องการได้ ซึ่งในเรื่องของราคาหน่วยกิตไม่ได้สูงหากเทียบกับมหาวิทยาลัยอื่นๆ”
สำหรับการปรับตัวรองรับอาเซียนมหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้เริ่มทำมานานแล้วโดยเปิดสถาบันนานาชาติ ซึ่งมีนักศึกษาต่างประเทศมาเรียน 2,000 คน มีนักศึกษาประมาณ 80% โดยเปิดคณะบริการธุรกิจ รัฐศาสตร์ และสื่อสาร ส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษาจากเยอรมัน และจีน โดยการเรียนการสอนจะใช้อาจารย์จากต่างประเทศ ซึ่งขณะนี้เรียนจบระดับปริญญาตรีไปแล้วกว่า 2 รุ่น
นอกจากนี้ในการเรียนการสอนจะเน้นในเรื่องของภาษามากขึ้น โดยให้มีการเรียนการสอนให้มี 2 ภาษาและพยายามทำคู่มือในเรื่องของภาษาอาเซียน พร้อมกันนี้จะปรับให้นักศึกษารู้เรื่องไอที เพราะว่านักศึกษาของมหาวิทยาลัยรามคำแหงฯมีปัญหาในเรื่องการเข้าถึง ไอทีเนื่องจากมีรายได้น้อยไม่สามารถซื้อคอมพิวเตอร์มาใช้งานได้ ทำให้ในปลายปีนี้ จะเปิดรับบริจาคคอมพิวเตอร์จากคนต่างชาติที่ไม่ใช้คอมพิวเตอร์แล้วมาให้นักศึกษาใช้โดยเปิดเป็นศูนย์บริการให้กับนักศึกษา
การขยายวิทยาเขตไปยังประเทศเพื่อนบ้าน อาจารย์วุฒิศักดิ์บอกว่า ได้มีความพยายามไปติดต่อกับทั้งลาวที่สุวรรณเขตกับมหาวิทยาลัยแห่งชาติของลาว ซึ่งทั้งหมดอยู่ในกระบวนการหารือว่าจะทำงานด้านการศึกษาร่วมกันในลักษณะใดได้บ้างทั้งในเรื่องความร่วมมือระหว่างหลักสูตร หรือการแลกเปลี่ยนการเรียนการสอน โดยเบื้องต้นต้องการไปเปิดมหาวิทยาลัยที่นั่น แต่ต้องขออนุญาตจากรัฐบาลลาว ซึ่งห้ามบางสาขาวิชาเช่นรัฐศาสตร์ แต่สามารถเปิดคณะบริหารธุรกิจและ คณะศึกษาศาสตร์ แต่ทั้งหมดยังไม่มีข้อตกลงที่ชัดเจนว่าจะดำเนินการได้หรือไม่
“ในเรื่องเปิดมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ มหาวิทยาลัยรามคำแหงเปิดอยู่แล้ว 30 ประเทศ เป็นลักษณะการเรียนทางออนไลน์ เพราะอาเซียนจึงเป็นทั้งโอกาสซึ่งเรามีความพร้อมและปูทางในเรื่องนี้มานานพอสมควรแล้ว”แต่ในประเทศเพื่อนบ้านขณะนี้ในพื้นที่ภาคอีสานตามแนวตะเข็บชายแดน มหาวิทยาลัยรามคำแหงฯได้เปิดวิทยาเขตเพื่อรองรับนักศึกษาของเพื่อนบ้านไม่ว่าจะเป็นที่ หนองคาย หรือ อุดรธานี ซึ่งขณะนี้มีนักศึกษาจากลาวเข้ามาเรียนและให้ทุนการศึกษาเข้ามาเรียนในส่วนกลางอย่างกรุงเทพมหานครด้วย”
อย่างไรก็ตาม อาจารย์วุฒิศักดิ์บอกว่า มหาวิทยาลัยรามคำแหงจะยึดวัตถุประสงค์ในการเป็นตลาดวิชาการที่สร้างให้คนมีวิธีคิดและสร้างปัญญาชนให้กับประเทศต่อไป
‘ข้อเด่นรามคำแหงไม่เหมือนแห่งอื่น คือการเปิดกว้าง ทำให้กลไกนี้ สร้างคนเพื่อรองรับปัญหาต่างๆ ในประเทศ’
ที่มา: หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ
http://www.moe.go.th/moe/th/news/detail.php?NewsID=33853&Key=hotnews
